Έκθεση: Ηλιοστάσια (Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας, Κηφισιά, Μάιος - Ιούνιος 2012)  πληροφορίες

Ηλιοστάσια

Ηταν μια φορα κι ενα καιρο μια αληθινη αυλη των θαυματων, γνωστη κι απο αλλο παραμύθι.

Με τραγουδια της πετρας και παιχνιδια πετρινα για μικρους και μεγαλους. Με κολονες, κιονοκρανα και στυλοβάτες, με καθίσματα και αλλα πολλα απομειναρια μιας ζωης που υμνουσαν, οχι χωρις μελαγχολία, ενα ενδοξο παρελθόν.

Ειχε και ενα πετρινο « μπαρ» η αυλη για να μεθανε τη νυχτα οι καημοι και να αντέχουν τη μερα. Ωστόσο, οταν ενα πρωινο της ανοιξης τα σωματα της πετρας ξυπνησαν για την εωθινη προσευχη στο φως, τα πραγματα αρχισαν να γινονται πιο αισιοδοξα. Και ξαφνικα ορθωθηκαν δοξολογώντας τον ηλιο που ηρθε να φωτισει τις γραμμές των ρολογιών, τις χαραγμενες στη μνημη των τροχων του αρματος του.Τοτε, οι στηλες αρχισαν να ξεχωριζουν καθετα απο τις αλλες πετρες και να ειναι υπερηφανες για τις γνωσεις που ειχαν για τον ορισμο του χρονου και το χρονικο του.

Στο περασμα του ηλιου η καρδια τους χτυπουσε δυνατα καθε στιγμη. Σε καθε γραμμή.

Σε λιγο συνειδητοποιησαν ολα οσα τις συνεδεαν και οσα τις εκαναν ξεχωριστες.

Ολες βεβαια ειχαν τον ηλιο στα μαλλια. Ωραιες ηταν ουτως η αλλως, αλλα ηθελαν να γινουν και ελκυστικες. Ετσι η μια εβαλε ενα ανθεμιο στο κεφαλι, η αλλη ενα χαλκινο αλογακι, απο το αρμα του Ηλιου, για στολίδι. Μια ειχε ενα μαρμαρινο θωρακιο, αλλη κρατουσε τη σφαίρα του κοσμου στην αγκαλια. Οι περισσοτερες ηταν ψηλες και ραδινες και αλλες πατουσαν στην ακρη των ποδιων τους για να φτασουν. Ολες ειχαν γερες βασεις και παιδεια. Ηταν υπερηφανες, για την ηλικια και το υλικο τους. Με τους ανθρωπους ειναι αλλιως, ξερετε.

Εκεινον τον Μαιο, το βραδυ της γιορτης, στην αυλη, συναντηθηκαν απο διαφορα μερη της χωρας οι Ωρες για τον επετειακο χορο του χρονου.

Κι ολως απροσμενα πηραν πνοη και ξεφαντωσαν ολη τη νυχτα. Ειχαν μια δευτερη ζωη να ζησουν' το πρωι ξαναμπηκαν στον πετρινο ρολο τους να δείχνουν την αληθεια. Γιατι οι στηλες αυτες στο δρομο του Ηλιου, δε δείχνουν τα μιλια, οπως οι ερμαϊκές. Ειναι ωροσημα για να μετρουν το χρονο και το ανάστημα μας. Και την αξια μετρουν και λενε... οπου ο ηλιος δε φωτιζει ματαιως, οι δεικτες του ρολογιού δειχνουν δημιουργια

Δρ. Βιβή Βασιλοπούλου

ΗΛΙΟΣΤΑΣΙΑ - ΕΚΘΕΣΗ ΓΛΥΠΤΩΝ ΗΛΙΑΚΩΝ ΩΡΟΛΟΓΙΩΝ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΖΗΒΑ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΓΟΥΛΑΝΔΡΗ ΦΥΣΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

Η ΑΦΟΡΜΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΣΕΙΡΑΣ ΤΩΝ ΓΛΥΠΤΩΝ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΖΗΒΑ, ΠΟΥ ΕΚΤΙΘΕΝΤΑΙ ΣΤΟΝ ΑΥΛΕΙΟ ΧΩΡΟ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΓΟΥΛΑΝΔΡΗ ΦΥΣΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ, ΗΤΑΝ ΤΑ ΗΛΙΑΚΑ ΡΟΛΟΓΙΑ, ΤΟ ΓΟΗΤΕΥΤΙΚΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΚΙΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ.

Η ΓΛΥΠΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΤΟΥΣ ΔΕ, ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΙΔΕΑ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΘΕΣΗΣ ΠΑΛΑΙΩΝ ΕΡΓΑΛΕΙΩΝ ΚΑΙ ΧΡΗΣΤΙΚΩΝ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝ,ΘΡΑΥΣΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΩΝ ΜΕ-ΛΩΝ ΑΠΟ ΚΑΤΕΔΑΦΙΣΜΕΝΑ ΠΑΛΑΙΑ ΚΤΙΡΙΑ, ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΩΝ ΑΠΟΤΗΝ ΣΥΛΛΟΓΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΖΗΒΑ.

ΤΟ ΕΙΚΑΣΤΙΚΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΕΝΙΣΧΥΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΦΗ ΤΩΝ ΥΛΙΚΩΝ (ΤΗΝ ΠΕΤΡΑ, ΤΟ ΣΙΔΕΡΟ, ΤΟ ΜΑΡΜΑΡΟ, ΤΟ ΞΥΛΟ) ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ Η ΠΑΛΑΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΠΡΟΣΔΙΔΕΙ ΕΠΙ ΠΛΕΟΝ ΑΙΓΛΗ. Η ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΤΟΥΣ ΕΠΙΣΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΕΙ ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ ΣΗΜΕΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑΣ ΤΟΥ ΧΩΡΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΜΙΑ ΔΡΑΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΜΙΑ ΑΡΜΟΝΙΑ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ.

ΤΑ ΗΛΙΑΚΑ ΑΥΤΑ ΡΟΛΟΓΙΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΜΕΤΡΟΥΝ ΤΟ ΧΡΟΝΟ ΜΕ ΣΧΕΤΙΚΗ ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΝΤΑΙ ΔΙΑΦΟΡΟΙ ΤΥΠΟΙ ΡΟΛΟΓΙΩΝ ΟΠΩΣ ΟΡΙΖΟΝΤΙΑ, ΚΑΤΑΚΟΡΥΦΑ, ΣΦΑΙΡΙΚΑ, ΠΟΛΙΚΑ Κ.Λ.Π. ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥΣ ΣΤΟ ΦΙΛΟΞΕΝΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΓΟΥΛΑΝΔΡΗ ΦΥΣΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΘΑ ΛΑΒΟΥΝ ΧΩΡΑ ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΒΡΑΒΕΥΣΗΣ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΩΣ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΕΘΝΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΜΟΥΣΕΙΩΝ, ΕΝΙΣΧΥΟΝΤΑΣ ΕΤΣΙ ΤΗΝ ΠΡΟΒΟΛΗ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΕΚΘΕΣΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΧΟΡΗΓΩΝ ΤΗΣ.