ΘΡΑΥΣΜΑΤΩΝ ΠΟΡΤΡΑΙΤΑ

Περιπου πριν μια δεκαετια, μαζεύοντας διαφορα θραύσματα απο σπασμενα η φθαρμενα αντικειμενα της πατρικης συλλογης νεοκλασικών και παραδοσιακών αρχιτεκτονικών στοιχειων (πετρινα, πηλινα, σιδερενια), αρχισα να τα συνδυαζω και να τα ενθετω σε πετρινες επιφανειες και αντικειμενα, δημιουργοντας "πορτραιτα" και αναδεικνύοντας, ως προτέρημα αυτων των εικόνων και δηλωτικο τους σημειο αναφορας την ιδια τους τη φθορα, που με τη γοητεια της τα ξαναζωντανευει σε μια νεα πραγματικότητα, που με τη σειρα της δημιουργει συναισθήματα χαρμολυπης : λυπης γιαυτο που χαθηκε και εφθάρη,και χαρας για την δυναμικη μιας αλλης χρησης, μιας αλλης τοποθετησης.

Εξ αλλου ακρως γοητευτικη και συναρπαστικη ηταν και η διαδικασία καθαυτή της πολυχρονης αναζητησης των θραυσμάτων, της περιπετειας της συνθεσης τους, και της συγκινησης του αποτελέσματος

Επιλέγοντας λοιπον να παρουσιασω με εναν ιδιαιτερο τροπο αυτα τα εργα στον ανοικτο χωρο της συλλογης μας, δηλαδη στον φυσικο τους περιβαλλον, θεωρω οτι υποβοηθειται ο διαλογος με τον επισκέπτη στη βαση ενος συναισθήματος μιας γλυκειας μελαγχολιας